ciemna mgła

* * *
ptaku mojego serca
nie smuć się
nakarmię cię ziarnem radości
rozbłyśniesz

ptaku mojego serca
nie płacz
nakarmię cię ziarnem tkliwości
fruniesz

ptaku mojego serca
z opuszczonymi skrzydłami
nie szarp się
nakarmię cię ziarnem śmierci
zaśniesz

H.Poświatowska

wichrowe wzgórza

"Niektóre wspomnienia trzeba zostawić w spokoju, są delikatne jak pajęczyna, nie znoszą ani myśli, ani słów. Trzeba się zadowolić tym, że od czasu do czasu pojawiając się w nagłym przebłysku świadomości." 

- Majgull Axelsson "Kwietniowa czarownica"

"Puk. Puk, puk... Uwielbiam tu być. Tory grzechoczą jak obluzowana aorta. Mama twierdzi, że kiedyś ktoś bardzo ważny – może jakiś car lub cesarz – wypakował tu swoje bagaże. Po co? Po co tak się dzieje, że cesarz przechodzi się po małym miasteczku cały w purpurze i kiwa ręką? A potem spotyka ją i rodzi się córka. Mój Boże, czy mała cesarzowa może nosić różowe sukienki?"

Jasne błękitna okna (co ja na to poradzę, że uwielbiam klimat tego filmu) 

Piosenka kobieca
Barcelona
Under the Milky Way 

puste miejsca

"Czym są pożegnania, przyjacielu? Jeszcze raz obejmuję spojrzeniem ściany, kolorowe kawałki płótna, wystające grzbiety książek na półce. Myślę poprzez narastający w uszach szum. Czy wszystko pozostanie tak samo, kiedy mnie już nie będzie? Czy książki odwykną od dotyku moich rąk, czy suknie zapomną o zapachu mojego ciała? A ludzie? Przez chwilę będą mówić o mnie, będą dziwić się mojej śmierci - zapomną. Nie łudźmy się przyjacielu, ludzie pogrzebią nas w pamięci równie szybko, jak pogrzebią w ziemi nasze ciała. Nasz ból, nasza miłość, wszystkie nasze pragnienia odejdą razem z nami i nie zostanie po nich nawet puste miejsce. Na ziemi nie ma pustych miejsc."

"Opowieść dla przyjaciela"- H.Poświatowska

senne miasteczko

"Carski podróżnik, senne miasteczko i różowa sukienka. To wszystko. Moje życie byłoby jak kradziona ukradkiem czekolada. Dzięki tobie wiem, że to jego krew ma kolor Polocokty."

Jasne błękitne okna

szumi morze

zapodziane

ulotna, delikatna, wciąż szukająca światła...
wiem, że bardzo się przez nią wycierpiałaś, ale jest piękna! 

na osłodę

jaglany sernik, łódzka i poczwórny koncert
świat Elizabeth skończył się dla mnie zdecydowanie za szybko

rozsypane pióra

Dudni, dzwoni, puka do głowy świadomość. Ze zmrużonym wzrokiem, który tak broni się przed elektrycznym światłem, stawiam pierwszy krok. Osobisty enter powtarzam jak echo.

Zmień linię, zrób mały akapit – krzyczy podświadomość. 

Zacznę stąpać twardo i bezwzględnie. Kocie łby przeobrażę w czarny asfalt. 

Wpuszczę do głowy odwagę i stanę na mecie waszego wyścigu, tam też zastygnę. 

Zostawię tylko drewnianą szufladę z rumianym latem, wiatrem przed burzą  i zapachem lasu. 

W butelce zamknę ostatnie tchnienia marzeń.

Coraz bardziej wyprzedaję się ze złudzeń. 

"noce drżą
rozsypane pióra
po niebie"
H.P

Ofelia 

chabrowe kolory

Herosi, humoreski, zuch a druh oraz juhasi. Chryzantemy, chwile i błahostki. Angielska prowincja w tle, a ja, w pudrowej sukience, chodzę po onirycznych przedmieściach.

"Zostawiłeś mnie samą w pustym mieście, w którym pełno jest tylko Twojej nieobecności"- "Listy na wyczerpanym papierze" Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory to książka, której posiadanie na własność jest moim marzeniem, aby w dowolnym momencie do niej wracać. Piękne listy dwojga genialnych poetów, przepełnione liryzmem, autentyzmem i prawdziwą miłością. Miło się czyta w przyćmione wieczory.

Burzowa