w polarnym kręgu

W polarnym kręgu

Jeżeli w moich zgaszonych źrenicach
zobaczysz wróbla, szkło, płonący lakier
auta, samolot, rozbite południe,
dwoje na moście i jeżeli trudniej
będzie ci wtedy czytać znaki losu,
porzuć bezpieczną logikę, zaprzeczaj
prawom ciążenia i prawom rozumu,
bowiem istotny sens jest tylko w rzeczach
niezrozumiałych. Świadomości strumień
to również niezły na istnienie sposób.
Płoną zegary, pękają pejzaże
jak szklane szybki i czernieje papier,
kropelka ognia zmienia krąg na mapie
i dwie schylone ponad mapą twarze
tracą oparcie w oczach, równowagę.
W polarnym kręgu oblodzonych stromizn,
pokrytych szronem nawisowych brzegów,
bezpiecznie szukaj białej kartki śniegów,
nęcąco pustej, jeszcze czystej strony.

Anna Piwkowska 

15 sierpnia, 2000 r.